در قسمت قبلی این پست،نکات کلی مربوط به روش پیشگیری انحرافات جنسی را بیان کردیم.در ادامه،به موارد دیگری می پردازیم:

 

استمناء ( خودارضائی؛ استشهاء ؛ اونانیسم ؛ جلق ):

استمناء، نوعی عمل مکانیکی در دستگاه تناسلی است که در افراد صورت می گیرد.فرد در ذهن خود،تصوراتی را از آنچه که می خواهد به آن برسد،ایجاد می کند و از طرف دیگر،خود را به نحوی که انتظار دارد در برخورد با او تحریک شود،تحریک می کند.اگر آن تصورش در دسترس باشد،به این عمل اقدام ننموده و از طریق بازیها و روابط جنسی،آن را حل می کند.

با شروع این عمل،این تخیلات بیشتر می شود،به نحوی که حضور افراد ذهنی،بیشتر می گردد.مواجههء جوانان و نوجوانان با صحنه ها و روابط غلط،که سبب به فکر فرو بردن آنها شود و مزهء لغزش را در او چشانده باشد،عامل تحریک کنندهء این عمل می تواند باشد.

این لغزش،قبل از ریشه دار شدن در جان نوجوان،یک احساس است که به صورت تخیل درآمده و به تدریج به فعلیت مبدل می گردد و فرداستمناء می کند...

نکتهء بسیار مهم:قبل و بعد از انجام عمل استمناء،یک حالت تشویش و اضطراب و نگرانی در فرد وجود دارد که او با توسل به این عمل،سعی در خاموش نمودن آن دارد؛در حالی که تشویش و اضطرابی که پس از آرامش موقّتی ناشی از این عمل،به وجود می آید،دوباره او را برای تکرار های بعدی این عمل،برمی انگیزد...

علائم:

افراد مبتلاء به استمناء:

-- اکثرا تنبل و بیحال هستند.

-- به نظر،غمگین و مضطربند.

-- بدنی سست و ضعیف دارند.

-- از لحاظ عصبی،تعادل ندارند.

-- ممکن از چیزی مانند چرک از دختران خارج شود.

-- چشم ناآرام و اشک آلود دارند.

-- جای خارش روی دستگاه تناسلی آنها دیده می شود.

-- تمایلی برای انجام حرکات سریع و با نشاط ندارند.

-- زود عصبی می شوند و تندخو هستند.

-- اکثرا کف دست آنها عرق کرده است.

-- از رؤیا وحشت دارند.

-- زیر چشم آنها اندکی کبود است.

-- معمولا رنگ پریده هستند.

-- در برخی از آنها لرزش دست و چشم وجود دارد.

-- بدبینی و عدم قدرت سازش با اجتماع در اکثر آنها دیده می شود.

-- گاهی شدیدا در خود فرو می روند.

راه های پیش گیری و درمان :

مطمئنا پیشگیری همیشه بهتر از درمان است و به همین جهت،در مرحلهء اول،راههای پیشگیری ارائه می شود و در مرحلهء بعدی،روش درمان.

مرحلهء اول:پیشگیری:

والدین هرگز نباید به این تصور غلط عقیده داشته باشند که کودکان باید بدون نظارت،رشد یافته و بزرگ شوند؛بلکه بهتر آن است که از بروز حادثه های ناخواسته برای آنها پیشگیری شود.

از آنجائی که استمناء،امری است که در خلوت و تنهائی رخ می دهد،والدین باید از زیاد تنها گذاشتن فرزندان،خودداری کنند ...

برای پیشگیری،باید از انجام و یا ایجاد آنچه تاکنون از طرق تحریک کننده جهت شروع به ابتلاء به این بیماری ذکر شد،جلوگیری به عمل آید؛لذا موارد زیر ذکر می گردد:

·         لباسهای زیر،تنگ و چسبان،زیاد زبر و یا نرم نباشد.

·        بیماری های معده ای و انگلی هرچه زودتر درمان گردد.

·        شست و شوی کودک،دقیق و غیر تحریک کننده باشد.

·        تماسهای او به خصوص در سنین بلوغ،تحت کنترل باشد.

·        محبت قلبی والدین باید به کودک ابراز گردیده و کودک احساس انزوا نکند.

·        نوجوان باید والدین خود را در تنگناها به عنوان حامی خود بداند و این تصور را باید والدین در کودک ایجاد کنند.

·        جلوگیری از دستکاری کودک با خود و نشان دادن ناخوشایند بودن این عمل.

·        جلوگیری از نگهداری ادرار و مدوفوع،به خصوص در کودکان.

·        عادت دادن کودک به بیرون گذاشتن دستها از پتو یا لحاف در هنگام خواب و نیز تا زمانی که هنگام خواب کودک فرا نرسیده است،وی را به بستر نفرستند.

·        والدین نباید به خاطر خردسال بودن فرزندانشان و جهت خوشایند لحظه ای آنها،مبادرت به نوازش دستگاه تناسلی آنها بنمایند. زیرا این لذت سبب انحراف آنها در آینده خواهد گشت.

·        دور نگهداشتن فرد از عوامل تحریکی.

·        جلو گیری از ایجاد جوّ تشویش و اضطراب و مراقبت از ناراحت خوابیدن فرزندان.

نکتهء بسیار مهم: هرگاه مسئله ای پیش آید که باعث ناراحتی کودک شود،باید والدین سعی کنند که قبل از خوابیدن کودک،این نگرانی و تشویش را از دل کودک خارج کنند.زیرا تشویش و اضطراب،از عوامل مهم استمناء است.هر قدر تشویش و اضطراب کودک،بیشتر طول بکشد،احتمال استمناء بیشتر می شود.حتی اگر فاصلهء زمانی بین تخلفاتی که نیاز به تذکر و تنبیه دارد،با تذکر و تنبیه،زیاد باشد،احتمال استمناء افزایش می یابد.پس اگر کودک شما مرتکب تخلفی شد،او را در انتظار طولانی تنبیه یا تذکر قرار ندهید؛بلکه سریعا تکلیف وی را در مورد تنبیه یا تذکر،معین کنید تا اضطراب کودک،طول نکشد...

·        معاشرت با فراد ناشناخته منع گردد.

·        دادن آگاهی به کودک یا نوجوان که نباید با اعضای بدن خود بازی کند.او باید بداند که دیگران که در معاشرتهایشان قصد فریب او را دارند،قصد درستی ندارند و باید جریان را به پدر و مادرش بگوید.

·        جوان باید بداند که عزت نفس او باید مانع از تن دادن او به اینگونه پستی ها باشد.

·        تقویت کردن ایمان و نیروی مذهب و اینکه نوجوان باید بداند که خدا بر اعمال او ناظر و آگاه است و هرچه انجام می دهد،در روز قیامت دارای حساب و کتاب است.

مرحلهء دوم:درمان:

والدین باید در نظر داشته باشند که در برخورد با این مسئله،از برخورد عجولانه،شدید و بدون برنامه و مخصوصا بدون مطالعهء کافی یا مشورت با کارشناسان و متخصصین مربوطه،اجتناب نموده و کار را ابتدا با تذکر و دلسوزی شروع نمایند...

از دست ندادن فرصتها در درمان استمناء یک ضرورت حیاتی است،زیرا این معضل،یک بلا و آفت اجتماعی است.

والدین باید توجه کنند که رها کردن این موضوع و نیز این تصور که این مشکل،خود به خود و یا در اثر ازدواج،خوب خواهد شد،یک اشتباه بزرگ است،زیرا در افرادی که این عادت،جایگزین شده است،تا سنین پیری نیز ادامه پیدا کرده است.

اولا جوان باید بداند که این مسئله،امری غیر عادی است و درمان آن ضرورت دارد.

ثانیا والدین و مربیان باید به گونه ای سربسته،این مطلب را عنوان کنند و مواظب باشند تا فرد مبتلاء را دچار خجلت زدگی و ضایع شدن نکنند و با به رخ کشیدن موضوع، آبروی او را در حضور دیگران،نبرند.

ثالثا علل اولیه ای را که باعث بروز این بیماری شده است،پیدا کرده و از بین ببرند.

رابعا در صورتی که علت این عمل،بیماری و ضعف عصبی و اختلال روانی باشد،حتما به درمان پزشکی و روانپزشکی متوسل شوند.

خامسا جلو گیری از بیکار ماندن کودک به وسیلهء کار یا اسباب بازی مفید و داشتن تفریحات سالم و مخصوصا ورزش.زیرا ورزش بهترین وسیلهء مصرف شدن انرژی های اضافی و از بین رفتن زمینهء استمناء می باشد.

ادامه دارد...